Terecht dat je jouw opmerking plaatst.
Ik zou de kern van het opgezette betoog door collega Thom Schambergen (hij moet maar hier reageren als dit niet juis is) willen samenvatten met de allereerste vraag wat fysiotherapie nu precies is?
Kijk daartoe eens naar de Wet BIG, ons ‘Besluit’ (en de nota’s van toelichting op beide), onze KNGF gedragsregels,de Modelregeling Fysiotherapeut-Patiënt en ons beroepsprofiel.

Dan kennen we ook nog het verschil tussen het publieke/sociale karakter van de Zorgverzekeringswet en het private karakter van de aanvullende verzekeringen.

Met collegiale groeten,
Peter van der Salm.

Geef ik die patiënt echter een waardeloze behandeling, maar noteer ik over die behandeling wel alles keurig volgens alle regeltjes in het dossier dan kan ik niet anders dan als een prima fysiotherapeut worden beoordeeld.
Immers, niet de kwaliteit van je behandeling wordt beoordeeld, maar allerlei ambtelijke processen en verslaglegging er omheen.

De tandarts kan op die manier mij een slechte wortelkanaalbehandeling geven, waarbij nog rommel in een van de wortels zit, maar volgens dit soort systemen heeft hij het prima gedaan als hij maar alles netjes in zijn dossier heeft staan.
Men beoordeelt slechts gehoorzaamheid aan de bureaucratie.

Al die systemen garanderen van geen kant goede behandelingen, integendeel, ze leiden er slechts van af.

Er lijkt mij ook genoeg over gezegd.
Een feit blijft vooralsnog als wij als beroepsgroep niet weten te benoemen wat goede kwaliteit aan output is in onze curatieve zorg, fraude moeilijk benoembaar blijft, ook in een HKZ-omgeving.
In die zin kan ik niet altijd het enthousiasme van voorstanders van HKZ onderschrijven.

Ik blijf de ontwikkelingen op het gebied van HKZ volgen.

Met vriendelijke groeten,
Peter van der Salm.

Bewijs in termen van lagere behandelgemiddeldes o.i.d. kan ik niet geven. Wellicht wanneer er op langere termijn onderzoek naar gedaan wordt, zal het misschien iets meer inzicht geven. Zoals je zelf al zegt is de output heel moeilijk te benoemen, laat staan te meten. Een patiënt die advies niet opvolgt en daardoor geen resultaat bereikt of een patiënt die te snel weer aan het werk gaat, overbelast en daardoor niet het beoogd eindresultaat bereikt. Deze situaties zullen waarschijnlijk altijd blijven bestaan. Mijn bewering gaat niet zozeer over de output op korte termijn, maar meer over het (methodisch) handelen van de behandelaar. Wat ik in de praktijk constateer: Door een adequate dossiervorming zijn behandelaars (zelfver)zekerder. Door elkaars dossiers op gezette tijden te monitoren wordt er beter gecommuniceerd en durven behandelaars eerder bij elkaar te raden te gaan. Wanneer dit proces op lange termijn wordt doorgezet zal dit zeker (meetbare) resultaten opleveren wat betreft de output. Het zal de patiënt weinig interesseren of, en hoe er gecommuniceerd wordt, net zoals jij het ervaart wat betreft de postbezorging. Het is wel van belang dat de beroepsgroep zich ervan bewust is dat bepaalde processen (interne communicatie in praktijken, dossiervorming in -monitoring) tot een beter resultaat kunnen leiden.

We zijn nu al aardig van het oorspronkelijke thema. De nieuwe peiling zal waarschijnlijk wel wat discussie opleveren.

Groet,

Menno Bouman

Op verschillende plaatsen lees ik in je reacties een relatie tussen de kwaliteit van procesonderdelen en de daaruit voortvloeiende betere kwaliteit van de output van de zorg.
Juist hiervoor is geen enkel bewijs (wat overigens niet wil zeggen dat dit er niet t.z.t. wel kan komen.)
Ik weet ook wel dat als de kwalteit van die output niet goed benoemd kan worden (omissie van onze beroepsgroep, ik steek de hand ook in eigen boezem) , niets anders resteert dan sturing op het proces.
Voor de postbezorging b.v. heb ik als klant 5 simpele output-kwaliteitseisen en dan interesseert het mij niets wat de kwaliteit van de postsorteermachine is, de route die de postbode loopt of dat hij of zij bezorgt met de fiets of met een Ferrari.

Met groeten,
Peter van der Salm.

Monitoren van dossiers is voor jou wellicht fictie maar voor steeds meer praktijken werkelijkheid. Deze praktijken zien het dossier als onmisbaar onderdeel binnen de totale behandeling van de patiënt. Monitoren leidt ook tot goede praktijkafspraken m.b.t. verslaglegging waardoor deze bondig en effectief wordt. Het komt de behandeling van de patiënt ten goede. Deze praktijken gaan wat kwaliteit betreft verder dan het behalen van accreditatiepunten.

Wat jij misschien nog niet wist: De wijze van verslaglegging is niet gebaseerd op eisen van verzekeraars of van “ons” (wie je daar dan ook mee bedoeld).
Verslaglegging is gebaseerd op de richtlijn die door de beroepsgroep van fysiotherapeuten zelf is vastgesteld. Het enige wat van behandelaars verwacht wordt, is dat ze zich houden aan de richtlijnen die door hun beroepsgroep zijn vastgesteld.
Even in relatie tot fraude: gemotiveerd afwijken van de richtlijn verslaglegging (zonder kans op afbreukrisico m.b.t. de behandeling) is zonder meer toegestaan.

Wanneer jij denkt met jouw houding tot verslaglegging over een paar jaar nog binnen de fysiotherapie mee te kunnen komen, vraag ik me af wie van ons beide in een droomwereld leeft.

Groet,

Menno Bouman

Geloof jij dit nu zelf? Ik vraag me echt af of jullie in droomwereld leven.

Administratie kost tijd en tijd nu eenmaal geld. Dus wordt dit zo beknopt en efficiënt mogelijk gedaan teneinde tijd te besparen en patiënten te kunnen behandelen. Dit levert immers geld op; dossiers tot in den treuren bijhouden niet. Dossiervorming is een must en dat is maar goed ook, alleen zijn zowel de zorgverzekeraars alsook jullie daar erg ver in doorgeslagen. En nee, wat minder dossiervorming is geen fraude, maar eerder weer even normaal doen met zijn allen.

Eerst maar een gezond en gelukkig 2010 toegewenst!

De HKZ-norm bevat geen definitie van fraude. In het algemeen kan fraude gedefinieerd worden als: “bedrog bestaande uit vervalsing van administratie of ontduiking van voorschriften.”
De HKZ-norm bevat wel de eis (§ 2.3.1) dat er zorg verleend dient te worden “conform wettelijke vereisten en professionele richtlijnen en protocollen”. Moedwillig afwijken van deze wettelijke vereisten en/of professionele richtlijnen en protocollen, impliceert fraude. (Even de mate van afwijking buiten beschouwing gelaten.)
In mijn reactie van 26 november heb ik aangegeven dat het HKZ een middel is om fraude te ontdekken. Om een HKZ-certificaat te verkrijgen wordt de praktijk geaudit. Het vakinhoudelijke deel wordt door een materiedeskundige geaudit. Bij het niet of onvoldoende voldoen aan § 2.3.1 van de HKZ-norm zal geen certificaat afgegeven worden. Jaarlijks wordt een controle-audit uitgevoerd om te onderzoeken of de praktijk nog steeds aan de HKZ-norm voldoet. Eerder heb ik ook al aangegeven dat het niet bijster moeilijk is om fraude te ontdekken.

In de p.s. van jouw reactie van 16 december vraag je jezelf af of de kwaliteit van het verslagleggingproces overeenkomt met de kwaliteit van de geleverde fysiotherapeutische zorg.
Uit ervaring binnen praktijken kan ik melden dat een goed dossier als spiegel fungeert voor de behandelaar. Therapeuten worden kritischer t.o.v. hun eigen handelen. Daarnaast is het ook zo dat binnen praktijken die in het HKZ-implementatieproces zitten de therapeuten doorgaans elkaars dossiers monitoren. Dit om o.a. terminologie en handelen op elkaar af te stemmen zodat overdracht van dossiers efficiënt verloopt. Dit proces van monitoren heeft tevens een positief effect op de teamvorming binnen de praktijken.

Groet,

Menno Bouman

Iedere fysiotherapeut behoort het grijze gebied te kennen tussen ‘medisch noodzakelijke zorg’ en ‘voor eigen rekening’.
Dat ‘inkleuren’ wil nog wel een verschillen alsmede de scheiding tussen die twee terreinen.
Als voorbeeld een plastische chirurg, die scheidt ook heel duidelijk zijn medische en cosmetische praktijk.

Maar terug naar je aanvankelijke stelling dat je meende dat HKZ een middel zou zijn om in deze casus ‘fraude’ te formuleren.
Daar ben in nog wel benieuwd naar.

Met vriendelijke groeten,
Peter van der Salm.

Eerst maar even op Fysiotherapieter gereageerd:
Ik ben o.a. opgeleid voor auditor. Ik voer echter geen audits omdat ik advies en controle gescheiden wil houden. Het is wel makkelijk om mij ervan te betichten dat ik m.b.v. dit weblog mijn product aan de man probeer te brengen terwijl jezelf alleen maar via een schuilnaam deel durft te nemen aan deze discussie. Net zoals fysiotherapeuten probeer ik op de hoogte te blijven over hetgeen in mijn markt plaatsvindt. Weblogs als deze geven mij veel informatie. Maar wanneer jij vindt dat dit onder werving valt, laat ik het dan maar goed doen. Via mijn site: – link – kan iedereen informatie vinden over de producten en diensten die ik voor de fysiotherapie lever. Ik zie per jaar ongeveer 150 fysiotherapiepraktijken van binnen en heb onderhand een aardig beeld hoe de fysiotherapie zich ontwikkelt. Het is geenszins de bedoeling om een volksgericht te initiëren. De opmerking heeft betrekking op het feit dat fysio’s wel schande spreken over de handelwijze van een aantal collegae maar geen actie ondernemen. Dit is namelijk het probleem binnen jullie beroepsgroep. Wanneer jullie iets willen veranderen zullen jullie eerst anders moeten leren denken. Zolang jullie met collegae onderling blijven discussiëren zal er niets veranderen.
Je haalt een paar keer de term “Fitnesshut” aan. Ik ken veel praktijken die naast revalidatie ook fitness onder begeleiding aanbieden die door de deelnemers zelf betaald wordt (geen fraude voor de duidelijkheid). Heel verstandig van die praktijkhouders. Doordat ze inkomsten genereren die niet gerelateerd zijn aan verzekeraars worden ze ook minder afhankelijk van die verzekeraars. Dat is toch wat jullie willen? Waarom dan zo negatief over fitness? Als ZZP’er ben je volledig afhankelijk van verzekeraars. Ben je daar zo blij mee? Je refereert ook nog naar iemand”die “een lastig nekje masseert”. Maak wel het verschil tussen fraudeurs en knoeiers. Van die laatste groep zijn er ook nog heel wat binnen jullie beroepsgroep.
Voor wanneer je weer wilt reageren: laat zien dat je een kerel bent en doe dat eens onder je eigen naam.

Peter,
Ik zie in de praktijk duidelijk een relatie tussen kwaliteitsmanagementsystemen (al dan niet HKZ-gecertificeerd) en kwaliteit van geleverde zorg.
Dit weblog gaat over het grote graaien en fraude binnen de fysiotherapie. Graag wil ik de discussie over het onderwerp dat jij aangeeft voeren, maar dan in een nieuwe discussie.

Groet,

Menno Bouman

Als de Rekenkamer concludeert dat het eindelijk eens tijd wordt voor wetenschappelijk onderzoek naar de relatie tussen certificering van kwaliteitsmanagementsystemen en de kwaliteit van de geleverde zorg, bevind ik me niet in verkeerd gezelschap.
Waarschijnlijk omdat het inmiddels een mijoenenbusiness is, gelooft bijna iedereen voetstoots dat die relatie onomstootbaar bewezen is.

Waar kan ik op de site van HKZ vinden wat kwalitatief goede fysiotherapeutische zorg is?
Wel bijvoorbeeld: ‘De klant staat steeds centraal’, maar dat staat ook de patiënt in deze ingebrachte casus bij uitstek.

Laat ik het concreet houden: kun jij met deze ingebrachte casus als uitgangspunt aangeven hoe HKZ hier tot een definitie komt van fraude?

Met vriendeljke groeten,
Peter van der Salm.

p.s.

De richtlijn verslaglegging vraagt niets anders dan het vastleggen van de inhoud van de stappen in het onderzoek- en behandelproces. Ook daarvan is de vraag of de kwaliteit van dit proces overeenkomt met de kwaliteit van de geleverde fysiotherapeutische zorg.

Als jij van mening bent dat wij in de beroepsgroep fysiotherapie nog een flink eind te gaan hebben met het bepalen wat als goede fysiotherapeutische zorg aangemerkt kan worden, heb jij mij aan je kant.

Dat jij een HKZ-auditer bent had ik al begrepen en ook vernomen van een collega van je. Ik denk dat jij op deze site niet moet proberen je handel aan de man te brengen. Dat collega vd Zalm een bepaalde visie heeft (en ik ondersteun hem daarin) betekent dat collega-FT’n kunnen reageren. Verder roep je ongefundeerd op tot het aanbrengen van ‘fraudeurs’, een volksgericht dus. Je zal als praktijk met een grote fitness hut maar tussen een paar HKZ gecertificeerden zitten. Eng idee hoor. Trouwens, wat is nu precies de definitie van een fraudeur inzake deze kwestie? Persoonlijk denk ik dat iemand die een ‘lastig nekje tientallen keren masseert (en dat gebeurt nog heel veel) ook tot de categorie fraudeurs gerekend kan worden’ en zo kan je oneindig door redeneren. Succes met je kruistocht!

PS ik ben een ZZP’er en heb geen fitness hut.

Ik heb niet eerder kunnen reageren wegens verblijf in het buitenland, maar je moet jezelf toch wat beter oriënteren aangaande het HKZ en de mogelijkheden hiervan bij het oplossen van het probleem waar deze discussie over gaat. Jouw stelling van “kwalitatieve onzin aan de inputzijde…..tot gekwalificeerde onzin aan de outputzijde.” is flauwekul en je beledigt er veel van je collega’s mee. Maar zolang jij je niet serieus in de HKZ-materie verdiept hebt, is een discussie hierover zinloos. Jij ziet de oplossing in een discussie onder de fysiotherapeuten zelf. Ook deze discussie lijkt mij zinloos, omdat jullie als professionals als geen ander zouden moeten weten wanneer fysiotherapie (nog) geïndiceerd is of niet. Op beroepsethiek van de fysiotherapeuten een beroep doen is blijkbaar in veel gevallen ook zinloos. Blijft eigenlijk alleen feitelijke controle over. Gewoon steekproeven nemen bij praktijken. Keihard aanpakken die fraudeurs. Wie van de fysiotherapeuten heeft de moed om het “meldpunt fraude fysiotherapie” in het leven te roepen? Of toch maar fraude accepteren: “Het zijn tenslotte wel een beetje m’n collega’s.”. Ik ben benieuwd wanneer een fysiotherapeut in deze discussie met een concrete oplossingsmogelijkheid komt. Jullie kunnen wel blijven discusseren maar dat heeft vooralsnog niet tot een mogelijke oplossing geleid. Kom op! Wie durft?!

Ik dacht dat HKZ-certificering niets meer en minder zegt dan dat je voldoet aan een kwaliteitsmangamentsysteem.
Plat gezegd: als je kwalitatieve onzin aan de inputzijde goed managet volgens de HKZ-norm (met inderdaad de vraag of de werkelijkheid goed overeenkomt met het aangeleverde papier voor de audit) bliljft je zitten met (gekwalificeerde) onzin aan de outputzijde.
Wat mij betreft begint de oplossing bij een discussie over wat wij als fysiotherapeuten ‘fysiotherapie’ vinden dat verzekeringstechnisch vergoed kan worden

Echter, dit soort lui denken “val kapot met jullie moreel geweten en beroepsgroep gebla bla”; ik pak gewoon die centen nu het nog kan. En ik lach me
kapot met 20 mille de maand extra aan “medsiche fitness” inkomsten. Ik leef maar 1 keer en who cares over de toekomst. Nu pakken, nu leven, later zorgen….Maar dan heb ik wel goed geleefd en gelachen. En wie het laatst lacht vraag IK me af……..

Je hebt vast nog nooit een audit meegemaakt. Iemand die wel een audit heeft meegemaakt weet dat een auditor altijd een dossier eruit pikt dat niet zo lekker in elkaar zit. Is doorgaans geen probleem want je wordt niet op één dossier beoordeeld laat staan afgeschoten. Wanneer een auditor een vermoeden heeft(wordt nogal eens ingegeven door de lichaamstaal en mate van transpiratie van de auditee) dat er iets niet goed zit is het een koud kunstje om via de (electronische) agenda een spoor te vinden. Vooral wanneer er trainingsuren zijn vrijgeblokt. Bij twijfel vraag je gewoon het dossier of trainingsschema van één van de personen die trainen op. Doorgaans klopt het patiëntendossier al niet. Een paar listige vraagjes m.b.t. de wijze van betaling van die persoon en de praktijk valt door de mand. Het is echt niet moeilijk. Een praktijk die gesnapt wordt, krijgt een * achter de naam, mag z’n “fout” herstellen en kan bij een volgende bezoek de borst nat maken. Want bij één herhaling wordt het certificaat van de muur geschroefd. Maar: wanneer je me niet wilt geloven, moet je dat zelf weten.
Ik vind het wel jammer dat in deze discussie iedereen schande spreekt over gefrauderende collega’s, maar een (mogelijke) oplossing gelijk onderuit geschoffeld wordt. Denk je soms dat verzekeraars niet weten dat er gefraudeerd wordt? Ze verrekenen het waarschijnlijk al gewoon in de tarieven die jullie krijgen. In feiten financiert de eene groep fysiotherapeuten de frauderende andere groep. Zolang jullie (fysio’s) houding (in dit geval vooral naar elkaar) niet verandert, zal er ook niets veranderen. Denk in termen van oplossingen in plaats te zitten navelstaren. Geef die praktijken die frauderen gewoon aan! Of blijven jullie ze liever financieren?
#