Het KNGF is toch gebaat bij het gedwee in de voetsporen volgen van de verzekeraars. Zo kunnen zij mooie cursusjes blijven opzetten en inkomsten vergaren over onze fysio-ruggen heen. En die zijn al zo zwaar en vermoeid….
Ik ben acupuncturist geworden en langzaam maar zonder tranen neem ik afscheid van dit beroep. Wat een opluchting zeg!
‘een géén-contracttekenaar meer’

De door u genoemde ontevredenheid constateer ik eveneens.
Mijn verklaring van de huidige stand van zaken fysiotherapeuten 1e lijn-zorgverzekeraars komt voort uit een beschouwing van onze ‘markt’.
Meer aanbod aan zorgverleners dan dat er vraag is, leidt op een daartoe vrije markt automatisch tot druk op het tarief en moeten meebuigen met regelgeving.
Dat wordt dan inderdaade de dictatuur van de zorgverzekeraars omdat de markt dat dicteert.
De keuze van een vrijere markt voor fyiotherapeuten is uiteraard een politieke geweest, doch wij als fysiotherapeuten hebben daarvoor ingestemd.
Of wij de nadelen hiervan toen voldoende gezien hebben en in onze besluitvorming hebben meegenomen is voor mij een vraag.
Dat laat uiteraard onverlet dat je binnen je machtspositie, hoe groot of hoe klein die ook is, weerbaar en strijdbaar kan opstellen.

Laten we eens concreet worden.
Wat zouden we, vanuit een analyse van de huidige situatie, kunnen verbeteren aan onze positie?
En dan bedoel ik niet het goedkoop afgeven op die andere partijen zoals de zorgverzekeraars en de politiek.
De aanleiding van deze blog waren de prestatie-indicatoren.

Met collegiale groeten,
Peter van der Salm.

Wederom dank voor uw reactie. U mag heer van Boxtel aanvullen. Ik ben verheugd dat u toch een stapje verder doet dan in uw eerdere forumreacties. Inderdaad een OWM is een bedrijf of een organisatie zoals u wilt. Hogere inkomsten en lagere uitgaven om zich niet op te heffen betekent geld overhouden, ook wel winst genoemd, om niet failliet te gaan en verdere investeringen te kunnen doen en te kunnen groeien. Deze het bedrijfsleven zo typerende patronen zijn ook mij en mijn collega’s niet vreemd. Wij willen ook groeien en investeren. Wij zijn gewoon allemaal bedrijven, marktwerking nietwaar, waarbij iedereen een stuk van de financiële koek wilt hebben. Het ene bedrijf is rijker en machtiger dan de het andere bedrijf. Mijn betoog is dat wij als georganiseerde fysio/manueel therapeuten een middel moeten vinden om ons weerbaar en strijdbaar op te kunnen stellen in onderhandelingen. Misschien is het u opgevallen dat er nogal wat ontevredenheid heerst in de beroepsgroep. Ontevredenheid over onder andere tarief, regeldruk, eenzijdige opgelegde maatregelen. Nu kan men die ontevredenheid wegwuiven met hele en halve argumenten, over dat het wel meevalt en dat die arme OWM’s helemaal geen winst willen maken of met feiten schermen die eigenlijk geen feiten zijn maar daarmee wakkert de frustratie aan.

Het vraag/aanbod idioom is echter slechts een onderdeel van de complexe economische variant dat ook weleens simpel marktwerking wordt genoemd. Het mechanisme marktwerking is geen spontane op zichzelf staande keuze, het is een een politiek gestuurde structuur.
Een vrije markt moet wel voor alle partijen vrij zijn en niet een bijkans éénrichting verkeer door grote machthebbers, dat is weer een andere politiek economische structuur, eenvoudig gesteld is dat de dictatuur. De onderliggende partij wordt gedicteerd. Gelukkig hebben wij een democratie dus kan een onderliggende partij met legale middelen hard onderhandelen om op te komen voor zijn belangen en de koers van de bovenliggende partij om te buigen, als dat nodig mocht zijn. Met macht bepalen wij de uitkomst, zoals heer P. van der Salm terecht opmerkt in zijn vorige reactie.

Met vriendelijke collegiale groet,
V.Wijburg.

Nog ter aanvulling op dhr. R. van Boxtel.
Iedere organisatie probeert in eerste instantie zichzelf niet op te heffen en daartoe zijn meer inkomsten dan uitgaven nodig, ook bij een OWM.

Waarom zou bij ons in termen van macht, en daarmee bepalend voor de uitkomst, het vraag/aanbod principe niet toepasbaar zijn terwijl wij als beroepsgroep gekozen hebben voor een vrije markt?

Met collegiale groeten,
Peter van der Salm.

http://www.volkskrant.nl/vk-online/VK/20100710___/2_002/VK_20100710_section2_page002_article1.html#original

Wat mij opvalt is dat de heer van Boxtel een aantal termen gebruikt die ik eerder op dit forum heb gebruikt om mijn standpunten te verduidelijken omtrent kwaliteit, fysiomanueel therapie, beloning en zorgverzekeraars, namelijk commercie, aandeelhouders en goede zorg.

Heer van de Salm, gewaardeerd collega tevens lid van bestuur van een zorgverzekeraar(ZZ meen ik), heeft telkenmale op mijn beweringen gereageerd met ontkenning, verontwaardiging en terechtwijzing.

Met het gebruik van dit Volkskrant artikel wil ik geenszins mijn gelijk aantonen want daarvoor is de werkelijkheid van zorg en zorgverzekeraars te onscherp blijkbaar. Enige nuancering in de stelligheid omtrent de bewering dat zorgverzekeraars niet commercieel zouden zijn en slechts op prijs sturen te meerdere glorie van zorg en klant is op zijn plaats. Onderhandelingen tussen KNGF en zorgverzekeraars zouden dan ook scherper moeten, commerciële belangen hebben wij ook. Niet alleen over het tarief, maar ook over (tijdrovende, niet altijd nuttige) administratieve handelingen.

Een suggestie over hoe een onderhandeling vormgegeven zou kunnen worden heb ik eerder gedaan op dit forum en voorgelegd en het KNGF.
In een reactie van het KNGF, heer Visscher, hierop was: “Deze ontwikkeling zal van alle betrokken partijen veel inzet, deskundigheid en tijd vragen. Om een zorgverzekeraar de voorgestelde beloningsstructuur (lees tarief) in de onderhandelingen af te dwingen lijkt mij nog een brug te ver.”

Een diplomatieke houding van het KNGF die een win-win situatie zou moeten opleveren. Als dit onverhoopt niet de uitkomst van de onderhandeling is, dan moet deze voorzichtigheid plaats maken voor een straffere onderhandeling houding. Het gaat de verzekeraar wel degelijk om geld, niets mis mee, dat is geldig voor alle partijen. De vraag/aanbod theorie is misschien wel nuttig om een natuurlijke vrije markt te duiden, maar minder toepasbaar in onze gecreëerde situatie. Zoals een tweede kamer lid ooit sprak, is het wassen van bejaarden in een wasstraat goedkoop en efficiënt, maar niet humaan.

Vriendelijke collegiale groet,
V.Wijburg, MFt.

Dit is de beste manier om een openbare discussie om zeep te helpen.
Allereerst door een schuilnaam te gebruiken en ten tweede door maar wat te roepen zonder onderbouwing.

Elke toevoeging hieraan ontkracht deze constatering hiervan of niet,soms?

Externen, en daarmee ook zorgverzekeraars, zouden het liefst zien dat de meest deskundige partij, en dat is de groep betreffende zorgverleners, zelf kwaliteitscriteria aanleveren en hoe die zo doelmatig mogelijk te meten.
Dat is voor geen enkele beroepsgroep een eenvoudige taak.
Echter, als de beroepsgroep daar zelf niet toe komt, gaan externen het heft in handen nemen.
Ze weten het uiteraard niet beter, doch als het concurrenten van elkaar zijn, weten ze het ieder apart nog beter en dat gaat zich vertalen in verschillen die opgenomen worden in overeenkomsten.

Zorgverzekeraars willen gemiddeld goede kwaliteit tegen een niet te hoge prijs.

De prijs die een zorgverlener wil hebben zal als het goed is conform de markt
zijn en dat kan wat anders zijn dan ‘goed’.
‘Goed’ is een morele waarde en dat is wat anders dan een economische waarde.

Met collegiale groeten,
Peter van der Salm.

Wat jammer dat de OWM ers uit concurrentie oogpunt niet kunnen komen tot één valide meetinstrument om kwaliteit te meten. Als een meetinstrument doelmatig is dan kan dit juist heel mooi ingezet worden? Concurrentie heeft toch niets met meten te maken. Een weegschaal wordt ingezet om massa te meten en wordt gebruikt door iedereen, ook concurrenten.

Zo lezende in de verschillende fora valt mij op dat er zo verschillend over de inhoud van kwaliteit wordt gesproken. De patient wil vlug van zijn klacht af (pijnvrij bewegen in zo’n min mogelijk tijd).
De fysio/manueel therapeut wil dit ook, maar dan met zo’n min mogelijk administratie, voor een goede vergoeding (hoe groot die vergoeding zou moeten zijn wordt niet besproken).
De zorgverzekeraar vindt kwaliteit de best mogelijke zorg voor het laagste bedrag. ( lage behandelgemiddelden)
Een valide meetinstrument hiervoor ontwikkelen lijkt onmogelijk en is er op dit moment niet. Wat wordt er nu eigenlijk gemeten met onze prestatie monitor etc.

Vriendelijke collegiale groet,
V.Wijburg

Het onderwerp van deze blog zijn de prestatie-indicatoren en haar omgeving.
Herhaalde uitroeptekens helpen niet mee om relevante standpunten te verhelderen.

Met collegiale groeten,
Peter van der Salm.

Tijd wordt dat er duidelijk gemaakt wordt dat wij en onze collega’s elkaar ,vooral niet, achter een berg regeltjes gaan verschuilen om maar hun beoogde omzet te kunnen behalen!

Zelf wordt ik maar al te duidelijk gewaar dat dit nog steeds voorop staat(of wel het belangrijkst is?)Ik maak het zelf mee!!!

Daarom doe ik hierbij een beroep,zoals de collega’s denken de patiënt empathisch tegemoet te treden,zich ook af te vragen of de cliënt(want,dit wordt zo populair) zich niet aan wanstaltig consumptie-gedrag tegoed doet!

Daarom moet die zgn. marktwerking met wortel en tak uitgeroeid worden!

Al jaren aktief in het bestuurlijk werk van een zorgverzekeraar.

Ja, de wetgeving is zo veranderd dat zorgverzekeraars die mogelijkheid tot sturing op kwlaiteit hebben.
De Overheid klaagt overigens flink dat zorgverzekeraars dat nog veel te weinig doen.

Ook andere zorgverleners worden gestimuleerd om transparante kwaliteitscriteria aan te leveren, doch de fysiotherapeuten zijn met de vrije tarieven nadrukkelijk een eerste proeftuin.

Een gezamelnijk meetinstrument is weer strijdig met het feit dat ook zorgverzekeraars concurrenten van elkaar zijn.

De prestatie-indicatoren zijn vooral proces-gericht en niet op de output van de geleverde zorg.
Meldt je aan bij ons KNGF voor verbeteringen van de huidige prestatie-indicatoren..

We moeten af van het idee dat er een automatische relatie zou bestaan tussen investeringen in extra scholing en een hoger tarief krijgen.
Een zorgmarkt wordt qua tarief vooral gestuurd door vraag en aanbod en laat hier maar een oordeel op los voor de fysiotherapie.
Wat dit betreft zijn de meeste fysiotherapeuten gespeend van dit economisch principe met dito verontwaardiging over de huidige gang van zaken tot gevolg.
De zegeningen van de markt worden ook bij ons fysiotherapeuten fraai bezongen, maar niet het besef dat bij een goed werkende markt door concurrentie de tarieven uitgeknepen worden tot een niveau dat er uiteindelijk faillisementen ontstaan.
Dat laatste is mij nog niet bekend dus kan het nog ‘erger’ worden.

Scholing tot kwaliteitbehoud en -verbetering behoeft ook niet ‘logisch’ tot een hoger tarief te leiden omdat een dergelijke investering nu eenmaal vanzelfsprekend is bij professionals.

En daar waar ondanks dat toch een relatie gelegd zou moeten worden tussen tarief en scholing (maar moet je dat willen?), toon dan die meerdere kwaliteit maar aan.
Vervolgens bestaat ook nog de mogelijkheid dat je hierdoor geen hoger tarief krijgt maar dat de andere collega’s die de scholing niet gevolgd hebben een lager tarief ontvangen.

Mijn interesseert als klant van een postbestellersbedrijf niet of de post met de fiets of met de auto bezorgd wordt ( = proces), ik ben alleen geinteresseerd in de kwaliteit van de output (schoon, op tijd, bij mijn in de brievenbus en niet stiekem ingekeken door de bezorger).

Met collegiale groeten,
Peter van der Salm.

U weet duidelijk meer van regelgeving en zorgverzekeraars dan ik. Waarschijnlijk bent u nauw betrokken bij een zorgverzekeraar(s) misschien wel als lid van een denktank of adviseur. Ik wil graag gebruik maken van uw expertise en heb een aantal vragen hieronder gesteld. Ik ben benieuwd naar uw mening.

Zijn de zorgverzekeraars verplicht door de overheid om de gezondheidszorg te sturen op kwaliteit?

Is de beroepsgroep fysiotherapeuten/manueel therapeuten de enige groep binnen de gezondheidszorg die te maken heeft met het aanleveren van transparante en relevante kwaliteitscriteria, of moeten andere (para-) medici ook aan allerlei testen en enquetes meedoen en controles die ze zelf moeten bekostigen en waarbij de invul tijd ten koste gaat van de behandeltijd?

De prestatie indicatoren die er nu zijn voldoen naar mijn mening (en van veel collega’s) niet aan de criteria transparant, relevant, eenvoudig en goedkoop meetbaar, toch worden zij gebruikt, is dat niet onlogisch?
Het moet toch veel beter kunnen (en zal naar mijn verwachting ook nog wel gebeuren) ik wil daar graag bij helpen.

Kunnen de zorgverzekeraars niet gezamenlijk met een uniform meetinstrument komen, natuurlijk zou het beste zijn als dit in nauw overleg met de doelgroep zou gebeuren?

Als een therapeut voor een aantal euro meer per zitting in aanmerking wil komen moet de therapeut veel geld en tijd investeren om te kunnen voldoen aan de eisen en de normen van de desbetreffende zorgverzekeraar (AGIS, Achmea, Menzis), terwijl de werkelijke kwaliteit verbetering van een behandeling onwaarschijnlijk en onbewezen is. Zullen er zorgverzekeraars zijn die het met voorgaande bewering eens zijn?

Is het behalen van een bachelor op een door de overheid erkende en getoetste opleiding niet genoeg een aantoning dat iemand kwalitatief kan werken?

Een opleiding tot master fysiotherapie is een opleiding gelijkwaardig aan een universitaire opleiding, goedgekeurd en gecontroleerd door officiële instanties, waar EBP, meten, wetenschappelijk denken en reflecteren op eigen handelen de kern is. Een master opleiding is toch wel een voldoende waarborg voor kwaliteit?
Zorgverzekeraars willen kwaliteit en zouden toch enorm verheugd moeten zijn met praktijken waar masters werken?
Zouden dat soort praktijken niet automatisch voor een hoger tarief in aanmerking moeten komen?
Waarom maken de zorgverzekeraars dit onderscheid niet?
Denken de zorgverzekeraars dat zij het zorg/behandelproces beter weten te bepalen dan de behandelend (master) fysiomanueel therapeut ter plaatse?

Als er niet gewerkt wordt volgens de normen en contract eisen van die zorgverzekeraars blijf het basis tarief van kracht, terwijl de kwaliteit van master niveau is en het behandel gemiddelde laag. Een mastwer heeft veel tijd en geld geïnvesteerd om hoge kwaliteit te kunnen leveren.
Is het niet het overbodig dat een zorgverzekeraar een master fysiotherapeut controleren wilt en bovendien daarbij methoden gebruikt die duur, niet transparant, inadequaat, tijdrovend en patiënt belastend zijn?

Met vriendelijke groet,
V.Wijburg.

Laten we terug gaan naar de kern van het onderhavige onderwerp.
De Overheid bleek niet staat de gezondheidszorg te sturen op basis van kwaliteit en daarom is die taak met de invoering van de Zorgverzekeringswet gedelegeerd naar de zorgverzekeraars (waarvan de meesten zonder winstoogmerk).
Zorgverzekerraars willen aan die taak graag utivoering geven doch zorgverleners zijn niet tot nauwelijks in staat om transparante en relevante kwaliteitscriteria aan te leveren.
Prima als er een relatie met de genoten opleiding of ervaring is, maar toon dat dan ook aan.
Prima de kritiek op de prestatie-indicatoren, maar wie heeft een beter (transparant, relevant, eenvoudig en goedkoop meetbaar) alternatief?
KNGF?
De frustratie bij de manueel therapeuten kan ik wel begrijpen, doch is een gevolg van een gebrek aan onderscheidende prestatie-indicatoren van fysiotherapeuten.

Peter van der Salm

Ze, clientele, blijven ijverig hun aanvullende verzekering opgebruiken,jaar op jaar,therapeut op therapeut,zelfs zo dat ze de hele omgeving gehad hebben.
Je zult ze de kost geven, die hier graag gedienstig in willen zijn.!!

Daarom kun je beter aan intercollegiale toetsing doen,en de vreselijke marktwerking afschaffen!

stel voor verplicht in de opleiding ” malade imaginaire”van Molière te lezen.
Maatschappij wordt daadwerkelijk zieker,en al voelt deze zich niet zo dan wordt deze in de categorie, met getalletjes en cijfertjes ondergebracht!!!
Is deze het niet,dan wordt ze dit aangepraat!

De ketenzorg zal flink uit zijn jasje groeien,en dit is heden nog maar het begin!
De veronderstelde visie, de 2de lijn af te bouwen
en de 1ste lijn(omdat deze goedkoper schijnt te zijn,ja,nu nog wel!) te stimuleren,kun je naar het rijk der fabelen sturen!Als je deze met de enorme burocratie gaat opzadelen!

Dus samengevat; niet alleen therapeut maar ook de client opvoeden en verantwoorden op hun sociaalgedrag!!

Wat jammer dat niemand ingaat op mijn vorige schrijven over de onderhandelingspositie die het KNGF in zou kunnen nemen met de OWM’s. Wat jammer dat niemand reageert op mijn opmerkingen dat de tarieven mogen afhangen van kwaliteit, dus ervaring/opleiding/bachelor/master.
Alleen P vd Salm reageert (dank daarvoor) en daagt mij uit, als door een wesp gestoken fel dat ik mijn forse beschuldigingen feitelijk moet duiden, aan het adres van de heilige OWM. Van beschuldigingen ben ik mij niet bewust.
Ik reageerde slechts op het schrijven van PvdS eerder, citaat:
” Zoals in elke wereld bestaat ook bij zorgverzekeraars de neiging tot kartelvorming.
Dat is juist een teken dat de markt daar goed werkt. ‘If you can’t beat them, join them’.

In mijn reactie op deze wijze woorden van PvdS, heb ik gewezen op eventuele negatieve kanten van kartelvorming en prijsafspraken en geef ik een onderhandelingsadvies aan de KNGF (tongue in cheek).

Naast de naar mijn mening overtrokken en selectieve reactie van PvdS noemt hij verder mijn deelname aan de discussie niet opbouwend. De grote pleitbezorger van de OWM en allesweter PvdS wordt niet voor de eerste keer neerbuigend en selectief reagerend genoemd op dit forum. Zal ik, net als velen in onze beroepsgroep, in al mijn bon ton onwetendheid (volgens PvdSalm) voortaan zwijgen en PvdS in zijn alwetendheid copyloos laten ?

Elke nieuwe visie moet uitvoerig toegelicht worden om de algemene aandacht te trekken.
Charles Darwin (1809-1882).
Engels natuuronderzoeker.

En nog maar eentje voor de feiten liefhebber;

Wanneer je kunt meten waarover je spreekt en het in een getal kan uitdrukken, weet je iets van je onderwerp af; maar als het niet gemeten kan worden, is je kennis schraal en onbevredigend.
William Thomson (Lord Kelvin) (1824-1907).
Brits wis- en natuurkundige.

Naar mijn beste weten is een economisch model nog nooit dubbelblind getoetst of anderszins gebleken waar. De feitelijke bewijsvoering is daarom per definitie onzeker en discussie open. Terughoudendheid omtrent uitspraken over onwetendheid, in het algemeen en over dit onderwerp in het bijzonder, zullen u sieren naast wijsheid geven, mijn waarde.

Met vriendelijke collegiale groet,
V.Wijburg, MFt.

Ook de prestatie-indicatoren spelen een rol die aan basis ligt van onze financieringsstructuur.
Deels opereren we in een sociale verzekering (basisverzekering) waar met name morele waarden een rol spelen (o.a. ‘medisch’ noodzakelijk, spaarzaamheid, EBP).
Het andere deel is de aanvullende verzekering waar al meer marktmotieven een rol spelen.
Als derde de eigen betaling zonder tussenkomst van een verzekering, waar het puur om economische waarden gaat.
Als deze drie domeinen, met ieder haar eigen regels, niet goed gescheiden en opgevat worden, komen we er nooit uit.
Anderzijds vraagt het van de fysiotherapeut een bijna schizofrene inslag om die drie rollen goed te blijven spelen.
Of een dergelijke versnippering van ons beroep goed voor ons imago is, valt te bezien.

Let eens op hoe onduidelijk ook zorgverzekeraars hiermee omgaan.
Enerzijds voor hun AV’s reklame maken voor fysiotherapie (= markt) en anderzijds de fysiotherapeut afrekenen op ‘medisch noodzakelijke zorg’.
Allerlei alteratieve geneeswijzen worden vergoed in een AV (= niet EBP), daar staat fysiotherapie tussen waarbij als het om de kostenverantwoording gaat nadrukkelijk wel uitgegaan wordt van EBP.

We hebben als beroepsgroep zelf voor meer markt gekozen, maar ik denk dat we het bovenstaande niet voorzien hebben.